Άντε και του χρόνου ….

Το ΠΑΣΧΑ στο χωριό το κάναμεκαι μάλιστα
« λίαν παραδοσιακό…» !

… και κρουσταλένιο νεράκι ήπιαμε
με τη χούφτα όπως κάθε φορά ….

… και στον πλάτανο του Αγ. Κοσμάτο
το καντήλι ανάψαμε την Μ. Παρασκευή,

… και τα ερίφια τα προλάβαμε ζωντανά
για την τελευταία πόζα ……
« πριν την μάχαιρα λάβουν» ,

…και την Ανάσταση του Κυρίου μας την γλεντήσαμε,
πίνοντας οίνοκαι τρώγοντας αμνό σουβλιστό,
με ζυμωτό χωριάτικο ψωμάκι ….!!!

Επιστρέψαμε στη μεγαλούπολη,
άγνωστοι μεταξύ αγνώστων….. ,
ευχαριστημένοι, καρδαμωμένοι,
γεμάτοι ευχές,
που θέλω να τις μοιρασθώ μαζί σας.

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ

ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ...

Τώρα που τα δέντρα φορτώθηκαν ανθούς
και η φύση ξαναγιενιέται….
σας προκαλώ!

Δραπετεύοντας για άλλη μια φορά
από της πόλης την τρέλα,
ξεκινώ για το χωριό,
να δω την ομορφιά από κοντά.

Στο δρόμο μου πάντα προσεκτική...
και ας μην το ξεχνάμε αυτό.!

Λαχταρώ να φτάσω, για να νοιώσω ελεύθερη,
από ότι ονομάζεται πόλη.
Είναι τόσο απλά και ανθρώπινα όλα εκεί

και η φύση σε γεμίζει δύναμη, αντοχή και ρομαντισμό.

Το μόνο που σκέπτομαι είναι,
αυτό το ατελείωτο θυσιαστήριο των ημερών.
Θα πάω στο μαντρί του Χρίστου,
και ελπίζω να τα προλάβω ζωντανά.

Ας είναι όμως….!
Εύχομαι σε όλους σας να περάσετε καλά,
να χαρείτε όλα τα όμορφα του Πάσχα, και να γεμίσετε
ευωδιές και λιβάνια, ακούγοντας τους υπέροχους ύμνους,

της ΜΕΓΆΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
σε όλους μας

Με συναίσθημα Πατριωτικό …!

Με συναίσθημα Πατριωτικό

σας παραθέτω φίλοι μου,

παλιές φωτογραφίες,

αναμνήσεις σχολικών εορτών

και πάλε ποτέ, αλησμόνητων νεανικών χρόνων.

25η Μαρτίου και πάλι… και αναρωτιέμαι,

πόσες οι Γαλανόλευκες στα μπαλκόνια

και πόσα τα Ελληνόπουλα στις παρελάσεις;

Καθόλου ρατσιστικό και μην παρεξηγείται την σκέψη μου.

Απλά πέρασε η λέξη Παγκοσμιοποίηση

από το μυαλό μου,

και ένα αίσθημα φόβου αόριστου,

αλλά και συγχρόνως συγκεκριμένου, με κυρίευσε….!

Θέλω να το μοιραστώ μαζί σας,

εδώ σε αυτή τη γειτονιά του διαδικτύου.

Σαν θα βρεθώ εδώ ξεχνιέμαι...!

Σαν θα βρεθώ εδώ ξεχνιέμαι,
με τραβάει ο τόπος,
γιατί είναι ο τόπος μου …!

Λευκά όρη … και η λίμνη της Αγιάς.

Φαράγγια κι αυτό του Θερίσου,
με την αύρα του Λευτέρη Βενιζέλου,
που εδώ με τα παλικαριά του
αντάρτης ήτανε σε κρησφύγετο βουνίσιο.

Στις εκκλησιές και στα ξωκλήσια,
κερί προσευχής ανάβω.

Κολπάκια γνώριμα, της νιότης μου ανάμνηση,
στα πρώτα σκιρτήματα της καρδιάς.

Σταθμοί ζωής και πάντα θα βρίσκομαι εδώ,
με ψυχή, σκέψη, και σώμα,
γιατί φίλοι μου, είναι ο τόπος μου…!

Ο δικός μου …. ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ !

Πόσες αναμνήσεις …και ιδιαίτερα αυτές της Καθαρής Δευτέρας.

Με το που άρχιζε το τριώδιο,

ξεκινούσαν και οι κατασκευές των χαρταετών,

και σκέψεις για το πόσους θα φτιάξουμε,

πως θα τους ζωγραφίσουμε και που είναι το καλύτερο μέρος,

να τους ξαμολήσουμε.

Μια ολόκληρη μικροβιοτεχνία ημερών

στήνονταν σε κάθε σπίτι,

για τον καλύτερο, τον μεγαλύτερο,τον ομορφότερο,

τον δικό μας χαρταετό.

Αξέχαστες εμπειρίες, αξέχαστες εποχές…!

Τα καλάμια, η αραβική κόλα,

τα χρωματιστά λεπτά χαρτιά και ο γερός σπάγκος ,

σε μπόλικα κουβάρια, για την καλούμπα.

Έπρεπε να πετάξει ψηλά, τόσο που να μην φαίνεται.

ΚαθαροΔευτέρα και όλοι οι αετοί έτοιμοι,

ακόμα και με δοκιμαστικές πτήσεις.

Χαρά για εμάς αλλά και για τους πατεράδες μας.

Αναρωτιέμαι αν αυτό γίνεται ακόμα,

και πόσοι ξέρουν να φτιάχνουν χαρταετό,

έστω και στην επαρχία.

Πάντως εμείς θα τον φτιάξουμε και εφέτος

τον χαρταετό του 2009 ....

τον δικό μας … ΧΑΡΤΑΕΤΟ !

και καλά να περάσουμε....!

Να και ο ΜΑΡΤΗΣ

σας τον είχα υποσχεθεί από το γνωστό ημερολόγιο.

Μας ήρθε πάλι το καρναβάλι…!

… και με όλη την τρέλα μου,

ευχές για ένα τρελό-τρελό ξεφάντωμα…!

Χαρείτε και ξεχάστε για λίγο,
ότι σας σκοτίζει, ότι σας στεναχωρεί.

Εξάλλου μια μεγάλη σκοτούρα
δεν είναι η ζωή μας….!

Φιλοσοφήστε το παρακαλώ,
χαμογελάστε παρακαλώ,

φωτογραφισθείτε παρακαλώ,
ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ

…και με όλη την τρέλα μας

ΚΑΛΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ