
Παντού δυσκολίες , Παντού αδιέξοδα.
Μήπως το τραίνο είναι τελικά η λύση;
Τι ποιο όμορφο να ταξιδεύεις , να απολαμβάνεις,
και να μην σκέφτεσαι τις κατολισθήσεις
τα μπλόκα, και την δυσκολία της οδήγησης;
Σκεφτείτε και πάρτε θέσεις …. ΑΝ ΒΡΗΤΕ !
Συνέβη… ή καλύτερα συμβαίνει καθημερινά.
Επιδημία που απλώνεται και θερίζει ζωές.
Κι ύστερα τα εικονοστάσια …
αυτά τα μικρά εκκλησάκια των δρόμων.
Θυμάμαι την απορία κάποιας Ελβετίδας φίλης,
Η κόντρα σου με το χρόνο σε παιχνίδι τρελό, άνισο.
Το χάνεις είναι σίγουρο,
έτσι απλά… για μια στιγμή μονάχα,
εκεί που όλα τελειώνουν…!
Κι ύστερα η θλίψη, ο πόνος, η κακιά μοίρα,
και αδικοχαμένη ζωή σου…
Θα σου έλεγα πρόλαβε το, είναι στο χέρι σου,
στη σκέψη σου, στο σεβασμό και την εκτίμηση σου,
γι αυτό που λέγεται ζωή, η δική σου ζωή
και πολύ περισσότερο, η ζωή των άλλων.