Πινελιά από φθινόπωρο

                  Πλατάνου φίλα καφεκίτρινα

                    πεσμένα από ψηλό κλωνάρι αιωνόβιο

                       μηνύματα του φθινοπώρου…!

                      Κύκλος εποχών ασταμάτητος

                      στων αιώνων το πέρασμα.

               Άνθρωπε εσύ τι προσπαθείς να κάνεις

                μπορείς να τα αλλάξεις όλα τούτα?

             Γη που την πατάς σεβάσου και προστάτεψε,

         και χάρισε ανάσα ζωής στη φύση,

           για να αντέξεις να ζήσεις μαζί της. 

κάνε ευχή και ξόρκι......

Εκεί που όλα στα λένε μαύρα

και το σύννεφο της απαισιοδοξίας

σε τυλίγει από παντού…

…εκεί που ξυπνάς και δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει,

και ποιος σου καθορίζει το μέλλον,

δικό σου και των παιδιών σου…

εκεί πρέπει να αντισταθείς ……!!!

Σε ένα φεγγάρι ολόγιομο, λαμπερό

που θα μεσουρανήσει στην Ελλάδα σου ….

κάνε ευχή και ξόρκι, και διώξε τα σύννεφα,

για να λάμψει και πάλι και να φωτίσει,

τα μονοπάτια και την κάθε σκοτεινή γωνιά,

της Ελληνικής γης σου…!!! 

Αναφιώτικα

Στο βράχο της Ακρόπολης χτισμένα

Κάτω από τον ίσκιο των αρχαίων μνημείων …

…εκεί αράξανε οι κτιστάδες από Την Ανάφη

και το κάνανε πατρίδα,

στη δούλεψη των αρχοντάδων, της Παλιάς Αθήνας.

Νησί θυμίζουν τα σοκάκια στα Αναφιώτικα

Και οι αυλές ευωδιάζουν αγιόκλημα και γιασεμιά.

Ανηφορίζεις, για να φτάσεις στον Ιερό βράχο,

για να χαθείς στα ασπρισμένα σοκάκια,

για να γεμίσεις αρώματα λουλουδιών…!

…κι από εκεί, αφήνεις το βλέμμα

στην απεραντοσύνη της σύγχρονης Αθήνας.

Καλό Μήνα

Πρωτομαγιά και πάλι

 

Με λουλούδια γεμάτο το μπαλκόνι μου πάλι,

λες και τίποτα δεν συμβαίνει γύρω

Άμυνα στους δύσκολους καιρούς και στην μελαγχολία.

 

Θέλω κάτι ζωντανό, κάτι αληθινό, κάτι ατόφιο,

την φρεσκάδα και το άρωμα

ξέπλυμα της βρομιάς του ψεύδους και της υποκρισίας.

 

Πρωτομαγιά ....... με λουλούδια αγνά, μυρωδάτα,

κόντρα στη μιζέρια των καιρών και της εξαθλίωσης,

πλέξτε στεφάνια χαράς, για να ξορκίσει το κακό μακριά.

Στη φάτνη προσκυνάμε

το μεγαλείο που αντέχει ακόμα !

Προσμονή για κάτι καλύτερο,

εκεί που η ώρα θα αλλάζει,

διώχνοντας το κακό μακριά…!

Ας σταθούμε μπροστά στο μικρούλη,

ελπίδα να γεμίσουμε και δύναμη

για το αύριο που ξημερώνει.

Είσαι άνθρωπος και θυμήσου....

Αυτά τα Χριστούγεννα, δώσε χαρά,

χαμόγελα και ελπίδα, εκεί που ξεχάστηκε।

Στη φωτιά σου ζέστανε

τις καρδιές όλων μας.

Πάγωσαν και χάνονται

στο βάραθρο της Παγκοσμιοποίησης!

Photo by zafora