Στο Νίκο μας

Εκεί που τα όνειρα πλάθεις

και οι κόποι της ζωής σου

προδιαγράφουν το μέλλον που σου αξίζει ……..

το δικαιούσαι να τα ζήσεις.

Όμως μοίρα κακιά κόβει τα φτερά σου
και τα όνειρα σου κλονίζονται …….!

Αντιστέκεσαι και παλεύεις με τρόπο μοναδικό.
Παλικάρι στη ζωή, παλικάρι και στο θάνατο.
Το γραμμένο δεν ξεγράφεται,
και το μοιραίο ακολουθεί.

Θα είσαι στην καρδιά μας πάντα
και η ανάμνηση σου
θα γεμίζει την ψυχή μας.

Στο Νίκο μας, τον φίλο, τον αδελφό,
που μας έφυγε τόσο νωρίς.

Αναζητώντας τη λύτρωση......!

 Σε ταξίδι μακρινό θα ανοίξω τα πανιά μου.

Δρόμους λέφτερους και γαλήνη θα γυρέψω στα πέλαγα.

 Κλονισμένες αντοχές ανθρώπων

και πατρίδες ερωτηματικά γεμάτες.

Ανθρωπόμορφες κυβερνήσεις

και νόμοι εξόντωσης ……!

 Αναζητώ τη λύτρωση …….!

Ποια η αλήθεια και ποιο το ψέμα.

Πιόνι σε κακόβουλα χέρια

και διεστραμμένα μυαλά δεν θα γίνω.

Σκέψεις πολλές στο άδικο που μας πνίγει.

Άραγε τι μας ξημερώνει…….? 

Foto by Zafora

Πινελιά από φθινόπωρο

                  Πλατάνου φίλα καφεκίτρινα

                    πεσμένα από ψηλό κλωνάρι αιωνόβιο

                       μηνύματα του φθινοπώρου…!

                      Κύκλος εποχών ασταμάτητος

                      στων αιώνων το πέρασμα.

               Άνθρωπε εσύ τι προσπαθείς να κάνεις

                μπορείς να τα αλλάξεις όλα τούτα?

             Γη που την πατάς σεβάσου και προστάτεψε,

         και χάρισε ανάσα ζωής στη φύση,

           για να αντέξεις να ζήσεις μαζί της. 

κάνε ευχή και ξόρκι......

Εκεί που όλα στα λένε μαύρα

και το σύννεφο της απαισιοδοξίας

σε τυλίγει από παντού…

…εκεί που ξυπνάς και δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει,

και ποιος σου καθορίζει το μέλλον,

δικό σου και των παιδιών σου…

εκεί πρέπει να αντισταθείς ……!!!

Σε ένα φεγγάρι ολόγιομο, λαμπερό

που θα μεσουρανήσει στην Ελλάδα σου ….

κάνε ευχή και ξόρκι, και διώξε τα σύννεφα,

για να λάμψει και πάλι και να φωτίσει,

τα μονοπάτια και την κάθε σκοτεινή γωνιά,

της Ελληνικής γης σου…!!! 

Αναφιώτικα

Στο βράχο της Ακρόπολης χτισμένα

Κάτω από τον ίσκιο των αρχαίων μνημείων …

…εκεί αράξανε οι κτιστάδες από Την Ανάφη

και το κάνανε πατρίδα,

στη δούλεψη των αρχοντάδων, της Παλιάς Αθήνας.

Νησί θυμίζουν τα σοκάκια στα Αναφιώτικα

Και οι αυλές ευωδιάζουν αγιόκλημα και γιασεμιά.

Ανηφορίζεις, για να φτάσεις στον Ιερό βράχο,

για να χαθείς στα ασπρισμένα σοκάκια,

για να γεμίσεις αρώματα λουλουδιών…!

…κι από εκεί, αφήνεις το βλέμμα

στην απεραντοσύνη της σύγχρονης Αθήνας.

Καλό Μήνα